ANKARADAN BİR KARİKATÜR – 1

ANKARADAN BİR KARİKATÜR – 1

Dün gezinirken, Kızılay Meydanı’nda,
Öyle bir koçyiğit, gördüm ki, sormayın…
Tam da o kocaman heykelin yanında.

 

Göğüs ilerde, boyun dönmez, baş dimdik,
Böyle yiğit bulunur mu bu devirde?
Rüya mı ne, kendime attım bir çimdik…

Dönerken, dönüyordu yekpare vücut,
Vakur kararlı, çok şık, koltuk kabarık.
Belli ki belinde iki alet mevcut.

Tanışayım diye vardım divanına,
İsmini bağışla ey yiğidim? Dedim,
Hafif irkildi, baktı iki yanına…

Tanışmak için ayaküstü konuştuk,
Dedi: “Dün konuktum parti başkanıma,
Çok uzun ayak yaladım, boynum tutuk..

Ya iki yanındaki takım taklavat?
“Birisi, başkanın, öbürü hanımın,
İki telefon, ikisi de özel hat.”

TOP