TAMAMI ALLAHA KAVUŞAN ALAY

TAMAMI ALLAHA KAVUŞAN ALAY

27.Alaya mensup birliklerimizin büyük bir çoğunluğu ile, 19. Tümene mensup 57. Alayın  tamamı şehit olmuş, bunlara mukabil takviye kuvvetleri de cepheye yetişebilmişti.
57.Alayın mensuplarının şehit olması üzerine alay sancağı,  Anzak’ların eline geçmişti.  Alay sancağımız bu gün, Avustralya’nın Melborn kentinde bulunan savaş müzesinde sergilenmektedir. Altında da çok enteresan bir izah bulunmaktadır:
“Bu Alay sancağı Gelibolu savaş alanından getirilmiş, a-ma esir edilememiştir. Çünkü Türk Ordusu’nun milli geleneklerine göre bir alayın sancağı, alayın son eri ölmeden teslim edilemez. Bu sancak, so-nuncu muhafızın da altında ölü olarak yattığı bir ağacın dalına asılı olarak bulunmuştur. Kah-ramanlık timsali olarak karşınızda bulunan bu Türk Alayı  Sancağı’nı selamlamadan geçmeyin.”
Mustafa Kemal, kendisiyle yapılan bir mülakatta, “Ölmeyi emrettiği” bu askerlerimizin durumunu şöyle izah ediyor:
“Karşı siperler arasında mesafeniz sekiz metre, yani ölüm muhakkak, muhakkak… Birinci siperdekiler, hiçbiri kurtulmamacasına, bütünüyle düşüyor, ikincidekiler onların yerine geçiyor. Fakat ne kadar imrenilmeye değer bir soğukkanlılık ve tevekkülle biliyor musunuz? Öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor, hiç ufak bir fütur bile göstermiyor; sarsılmak yok! Okuma bilenler ellerinde Kur’an-ı Kerim okuyarak, cennete gir-meye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler kelimei şahadet getirerek yürüyorlar.
Bu, Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren, hayret ve tebriğe değer bir örnektir. Emin olmalısınız ki; Çanakkale muharebesini kazandıran, bu yüksek ruhtur.”
İşte bu kahraman askerlerimiz, böyle cihad etmişler ve bu inanç ve tevekkülle Allah’a kavuşmuşlardı.
Tamamı şehid 57.Alayımıza sonradan gıyabında, altın madalya verilmişti. Tabii bu münasebetle tertip edilen madalya merasimine, ne alay kumandanı Yarbay Hüseyin Avni Bey, ne de alayı temsilen bu ilk günlerde çarpışarak şehit düşen hiç kimse-nin katılamamış olduğunu, ifade etmeye gerek görmüyorum.
Bu gün savaşların cereyan ettiği o bölgeleri ziyaret edenler, Kabatepe’den Conkbayırı istikametine doğru giderken, yollarının üzerinde bulunan, 57.Alay şehitliğimizi mutlaka ziyaret etmek suretiyle, “Hakkıyla cihad etmiş ve tamamı şehid olmuş” bu kahramanların ruhuna bir fatiha olsun okumadan, gözleri yaşlarla dolu olarak sembolik şehitlerimizin mezarları üzerindeki, sembolik, kimliklerini okuyarak, onları hayırlarla yadetmeden geçmemektedirler. Ayrıca bu kahramanlarımıza ait şehitlik girişinde, birbirlerinin gırtlağına sarılmış vaziyette toprağa düşen, Türk ve İngiliz subaylarının cesetlerinin birbirinden ayrılmadan toprağa verilmiş olduğunu ibretle ve hay-retle okuyacaklardır. Şehitliğin duvarlarına yazılmış bulunan bir şiiri de duygulanmadan ve ağlamadan okumak mümkün değildir:
“Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış, duruyor Peygamber”

TOP