Bitiri Yorum

Bu bölüm kitabın özeti, yazı - yorum;

Sözleri cinaslı şiirle yazıyorum.

 

 

 

Bir avuç insanı yazdım, mala hükmeden,

Malı kontrol ettiler, hiç eğip bükmeden.

 

Kendilerine kullandılar sanma, malı,

Mallar, malları insan eder sanmamalı.

 

Öyleleri vardır ki, tam insan altını,

Tercih eder dünyalara, yerin altını.

 

Bazısının hizmetle geçer kışı yazı,

Ters tanınır, bir müfteri yazar bir yazı.

 

Adil kulun elinde adalet kılıcı,

Mazlumun hamisi, Hakk’ı hoşnut kılıcı.

 

Servet, şöhret, şehvet, insan için üç mayın,

Ey insanlar, nefse güvenip de uçmayın!

 

Bazısı Hakk’tan korkar yanmadan kül olur,

Çığır açar, iz bırakır, solmaz gül olur.

 

Ey insan, Allah korkusu ile büyürsen,

Tüm hazineler sana emanet, buyur sen.

 

Malları yazdım, sahibine olmuş yular,

Mala benzemiş davranışlar ve duyular.

 

Bu çağda da her tür insanı görmek mümkün,

Bak, kölesi olanları gör malın mülkün.

 

Mal, şehvet, şöhret hırsı bunları saptırmış,

Şeytan ne istemişse kolayca yaptırmış.

 

Yular olmuş boyunlarına hem şan, hem mal,

Uçmak için var olan insan, olmuş hammal.

 

Kulu, güçlüyken ilgilendirmiyorsa Hakk,

Onu haramlara çeker batıl muhakkak.

 

Cenneti feda edip bir yığın budala,

Cambaz gibi atlar hep o daldan bu dala.

 

Bazıları tığ teber başlarlar göreve,

Ne hazineler bulup toplarlar gör eve.

 

Devletlerin bel kemiği olan maliye,

Kimine göre şöyle okunur; malı ye!

 

Zulalar gayrı meşru paralarla dolar,

Der, düğünde geldi bunca altın ve dolar.

 

Aç gözlü, rüşvetçi; semirdikçe semirir.

Bu gelenek, halkı kemirdikçe kemirir.

 

İcra edilir de çeşit çeşit sirkatler,

Piyasaya çıkar çeşit çeşit şirketler.

 

Şişer şirketler yiye yiye, içe içe,

Devletleri kemirir kurtlar içten içe.

 

Soygunlar için başvurulur bin bir yola,

Devleti yerler beraberce yola yola.

 

Hep çelmelenir Hak rızası için kalkan,

Soyguncu kullanır, Hak rızasını kalkan.

 

Akbabaya kanarlar, sanıp da bu kuş ak,

Ak leşçilerce sömürülmüş bir çok kuşak.

 

Kimine denirdi, şan sizin şeref sizin,

Ölünce çıkar soygunları şerefsizin.

 

Kimisi yetim malı yiyen bir kansızdı,

Ölünce mezarından sel gibi kan sızdı.

 

Kimi rüşvet alıp saf altını kirletti,

Sonunda can verirken altını kirletti.

 

Kiminin mala zaafı çoktur, şu oldu;

O da altınla yumuşadı, turşu oldu.

 

Nice zengin insan, listeye tık diye bak,

Nasıl atılmış çöplüğe atık diye, bak.

 

Soygun kapısını açmışsa birileri,

Sonraki hırsız onu geçer bir ileri.

 

Hazine önüne kurulur bir cendere,

Sıkıştırdıkça beri doğru akar dere.

 

Hırsı, kulu ezmekte silindirlik olur,

Mal, şan, şehvet hırsını silin, dirlik olur.

 

Malseverin eline geçerse bir keser,

Kestiklerini kendine kendine keser.

 

Her gece rüyasında bal görürmüş ayı,

Vurguncuya çalmak demek yılın her ayı.

 

Girer parmakların ucuna basa basa,

Çuvallara para doldurur tıka basa

 

Sunulur dişiye erkek, erkeğe dişi,

Kurur bu yolla hazinenin içi dışı.

 

Soyguncuya göre devlet malı sermaye,

Bu sermaye, kullanana olur şer maye.

 

Ya mal için, ya Hakk için konulur başlar,

Ülkede ya felaket ya saadet başlar.

 

Hakk içinse çaba, tutacak dalı verir,

Soygun için uğraşan nara dalıverir.

 

Hüküm eşeğe, infaz katıra kalınca,

Halka kazıklar batar, kalınca kalınca.

 

Temiz değilse, gözlerinden at gözlüğü,

Tehlikeyi görmezsin, takma at gözlüğü.

 

Devlet malı yetim malıdır çalma dur dur!

Ey adalet, varsan bu soygunları durdur!

 

Güven, devlet adamı için kuru maya,

Salih ameli yoksa başlar kurumaya.

 

İnsan olan tahtta cemal hesabı yapar,

Hırsızlar taht deyince mal hesabı yapar.

 

Çağlar ve mallar, sergiler o günü müze,

Müzelerdeki mallar derstir günümüze.

 

O kadar cazip midir ki mallar, paralar?

Bazı kullar, uğruna kendini paralar.

 

Hazine soyulup gelecek yakılınca,

O baş mahkumdur, ya topuza, ya kılınca.

 

Ölmüş gitmişler, şimdi çıktılar mizana,

İbret almak düşer, okuyana yazana…

 

Zaman dediğimiz dün, bugün ve gelecek,

Malseverler hep vardı, yarın da gelecek.

 

İnsanlar var ki, çok ilerdedir kullukta,

Önlerinde başka, bir kul vardır koltukta.

 

İnsanlar var ki, rükuda olmuş tam hayran,

Önlerinde şehvet vardır, anadan üryan.

 

İnsanlar var ki, hep de başları secdede,

Yemyeşil para resimleri seccadede.

 

İnsanlar var ki, içindedir tahiyyatın,

Yerini şan şöhret almış maneviyyatın.

 

İnsanlar var ki, ne niyaz var ne namaz.

Mal hırsından başka bahane bulunamaz.

 

İnsanlar var ki, boyun bükük gözler nemli,

Allah var iken, başka hangi şey önemli?

 

Ya İlahi, mallar da kullar da senindir,

Mala kul olmayacak izanı sen indir!..

 

TOP