ŞEHİTLER YANIYOR

Ekim 2004 tarihli Gelibolu orman yangını…

Gelibolu Yarımadası… İkiyüzelliüçbin Çanakkale Şehidi… Şehitlikler… Mezarı olan ve olmayan şehitler…

Ormanlarımız, yeşillerimiz… Defalarca yakıldı. 1994 te bir daha yakıldı.

Kahraman ormancılarımız kurtarmaya uğraşırken dedelerinin toprağında şehit oldular. Binlerce hektar yetişmiş çam ormanı acımasızca yakıldı.

Bu gün… 2004 yılı… Ekim ayı…Tekrar harekete geçtiler, yine cayır cayır yakıyorlar. Yakılan orman değil, canlı bir tarih…Tarım arazisi açılıyor… Üzüm yetiştirecekler… Kanla beslenen üzümlerden de şarap üretecekler…

ŞEHİTLER YANIYOR

Şehitler… Şehitler…Çanakkale Şehitleri…

Mezara bile hasrettir, kemik ve etleri.

Şehitler yüzbinlerce… Mezarlarsa sayılı.

Gelen çiğnedi, giden çiğnedi yıllar yılı.

Her çalı dibinde yatıyor onlarca şehit,

Her ağacın anlamı var, sanki canlı şahit.

Yeşile hasret bırakılmış bir Çanakkale,

Utanmayın yakın, otları da yakın hele…

Yeşile ait ne varsa şehitlikten silin,

İsmini de lügatlardan kazıyın yeşilin.

Elbet kötü niyetlileredir benim sözüm,

Arazi açın, yetiştirin şaraplık üzüm.

Şehit kemikleri sızlar böyle planlardan,

Başka anlam çıkmıyor ki bu yapılanlardan.

Şehitler cennete uçtu, ateşte yanmazlar,

Onları dünyada yakıyorlar, utanmazlar…

19.10.2004

TOP